Rezerwaty przyrody Rezerwaty przyrody

Biała Góra

Rezerwat ten został utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 5.10.1968 roku, w celu zachowania stanowisk roślinności stepowej.

         Jest to wysokie, w części bezleśne zbocze między miejscowością Biała Góra i Bliźnice. Jego wysokość względna wynosi 50-55m, nachylenie sięga 20-30o, wystawa jest południowa i południowo-zachodnia. Zbocze wyróżnia się krajobrazowo nawet na tle strefy krawędziowej doliny Wisły. Dogodne warunki rozwoju dla roślinności kserotermicznej są podobnie jak w rezerwacie „Kwidzyńskie Ostnice" zasługą lokalnego mikroklimatu. Jednak obserwuje się zmniejszanie liczebności taksonów ciepłolubnych. W stosunku do lat 60-tych ubiegłego wieku zredukowaniu uległa powierzchnia muraw napiaskowych i kserotermicznych. Jest to wynikiem zaniechania wypasu bydła, czego efektem jest wkraczanie lasu. Wiąże się to z zacienianiem stanowisk chronionych roślin, zwiększaniem wilgotności powietrza, a tym samym pogarszaniem warunków wzrostu. Rośliny te ze względu na występowanie na północnej granicy zasięgu są bardzo wrażliwe na zmiany tych elementów. „Wyniki obecnych prac wskazują natomiast, że mimo zachowania się szeregu walorów florystycznych, główną wartością rezerwatu są skrajnie północne stanowiska wielu gatunków entomofauny, w tym licznych taksonów muraw napiaskowych i ciepłolubnych, rzadkich, ginących i zagrożonych wyginięciem w skali kraju i regionu". Autorzy tego opracowania proponują, aby ze względu na wyjątkowe walory występujących tu zwierząt bezkręgowych, docelowo zmienić typ rezerwatu na faunistyczny. Stowarzyszenie „Eko-Inicjatywa" z Kwidzyna w partnerstwie z Nadleśnictwem Kwidzyn, Parkiem Krajobrazowym Doliny Dolnej Wisły oraz z Towarzystwem Miłośników Doliny Dolnej Wisły przygotowało projekt realizacji ochrony czynnej rezerwatów kserotermicznych „Kwidzyńskie Ostnice" i „Biała Góra". Zwrócono się o dofinansowanie do instytucji odpowiedzialnych za ochronę przyrody.